کسی رو برای دوست داشتن انتخاب کن
که قلب بزرگی داشته باشه
تا مجبور نشی به خاطر اینکه تو قلبش وارد بشی
خودت را کوچک کنی

نوشته شده توسط مرد آفتابی در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 ساعت 8:12 موضوع | لینک ثابت

مرا به نام صدا كن كه از تو نام بگيرم

كه آخرين نفسم را ، من از تو وام بگيرم

مرا به نام صدا کن، که در سکوت نمانم

مرا بخوان که دوباره ، تو را ترانه بخوانم

تا تورا هم نفس خود ديدم، معني حادثه را فهميدم

با من از اوج صدا جاري باش، من سحر خيز تر از خورشيدم

بيا به رسم نوازش، كه در هواي تو باشم

مرا به نام صدا كن، که در صداي تو باشم

مرا به حادثه نسپار، در اين مدار شباشب

پر از حرارت عشقم ، شبيه جام لبالب

مرا ببر به نگاهت ، به عمق اين شب جاري

ببر که بي تو خرابم، تويي که معجزه داري

بخوان مرا به ترانه، يک ترانه از اين دست

که بي دروغ ترينم ، در اين قبيله ي بي مست

مرا به نام صدا کن ، که در صداي تو باشم

از اين تبار غريبه، من آشناي تو باشم

مــــــــــــــرا بـــــه نــــــام صـــــدا کــــن

نوشته شده توسط مرد آفتابی در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386 ساعت 15:36 موضوع | لینک ثابت

زندگي رويش يک حادثه نيست

زندگي رهگذر تجربه هاست

تکه ابريست به پهناي غروب

آسمانيست به زيبايي مهر

بارگاهيست ز دربار حضور

زندگاني چون گل نسترن است

بايد از چشمه جهان آبش داد

زندگي صحنه جولانگاهست

خوب و بد بودن آن

عملي از من وماست

پس بيا تا بفشانيم همه

بذر خوبي و صفا

و بگوييم به دوست :

معني مهر و حقيقت چه نکوست

نوشته شده توسط مرد آفتابی در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386 ساعت 15:33 موضوع | لینک ثابت

دختری می رفت ، پسری او را دید و دنبال او روان شد . دختر پرسید که چرا پس من می آیی ؟

پسر گفت : برتو عاشق شده ام . دختر گفت : برمن چه عاشق شده ای ، خواهر من از من خوبتر است و از پس من می آید ، برو و بر او عاشق شو .

پسر از آنجا برگشت و دختری بدصورت دید ، بسیار ناخوش گردید و باز نزد دختر رفت و گفت : چرا دروغ گفتی ؟ دختر گفت : تو راست نگفتی .

 اگر عاشق من بودی ، پیش دیگری چرا می رفتی ؟ مرد شرمنده شد و رفت

نوشته شده توسط مرد آفتابی در جمعه نهم شهریور 1386 ساعت 11:38 موضوع | لینک ثابت

چهار شمع به آرامی می‌سوختند.

محیط آن قدر ساكت بود
كه می‌شد نجوای آن‌ها را شنید.

هر كدام از شمع‌ها یك نشانه بودند
امید، ایمان، صلح و عشق!!!

اولین شمع گفت:
"من صلح هستم!
هیچ كس نمی‌تواند مرا همیشه روشن نگه دارد.
فكر می‌كنم كه به زودی خاموش خواهم شد"

هنوز حرف شمع صلح تمام نشده بود كه شعله‌ی آن به آرامی خاموش شد.

شمع دوم گفت:
" من ایمان هستم!
انگار كسی به من نیازی ندارد برای
همین من دیگر رغبتی ندارم كه بیشتر از این روشن بمانم"

حرف شمع ایمان كه تمام شد، نسیم ملایمی وزید و آن را خاموش كرد.

وقتی نوبت به سومین شمع رسید، با اندوه گفت:
" من عشق هستم،
توانایی آن را ندارم كه روشن بمانم،
چون مردم مرا به كناری انداخته‌اند
و اهمیتم را نمی‌فهمند،
آن‌ها حتی فراموش كرده اند كه
به نزدیك‌ترین كسان خود محبت كنند
و عشق بورزند، "
پس شمع عشق هم بی‌درنگ خاموش شد.

ناگهان...
كودكی وارد اتاق شد و دید كه سه شمع، دیگر نمی‌سوزند.
گفت: " شما كه قرار بود تا آخر راه روشن بمانید،
پس چرا دیگر نمی‌سوزید؟"
این را گفت و گریه كرد.

چهارمین شمع گفت
"نگران نباش،
تا وقتی من روشن هستم، به كمك هم
می‌توانیم شمع‌های دیگر را روشن كنیم
من امید هستم"

كودك،
با چشمانی كه از خوشحالی می‌درخشید،
شمع امید را برداشت
و بقیه شمع‌ها را روشن كرد.

نوشته شده توسط مرد آفتابی در جمعه نهم شهریور 1386 ساعت 11:31 موضوع | لینک ثابت

منتظر نظراتتون هستیم

سلام دوست عزیز حالا که اومدی قدم روی چشم ما گذاشتید

ممنون میشم اگه بی نظر نرید

یه دنیا تشکر پیشاپیش از نظرتون

نوشته شده توسط مرد آفتابی در جمعه نهم شهریور 1386 ساعت 11:15 موضوع | لینک ثابت

باز در انتظار جمعه و حضور تو ............

سلام بر نگاه تو بلند آسمانی‌ام!
كه از حضیض خاك‌ها به اوج می‌كشانی‌ام
من ازتبار لحظه‌های تند سیر زندگی
تو از تبار دیگری بهار جاودانی‌ام
سراسر وجود من پُر است از صدای تو
وجود من فدای تو! بیا به میهمانی‌ام
به ذرّه ذرّه جان من، طلب زبانه می‌كشد
ولی در این حصارها، اسیر ناتوانی‌ام
رسیده‌ام به مرگ خود در این غروب واپسین
بیا به چشم من نشین تمام زندگانی‌ام
شنیده‌ام كه می‌رسی، نشسته‌ام به راه تو
سلام بر نگاه تو بلند آسمانی‌ام

این جمعه هم گذشت و تو آخر نیامدی
شاید گناه ماست که دیگر نیامدی

با چشم تیز عشق شدم خیره چون عقاب
بر راه انتظار // کبوتر نیامدی

بازار سیاه رفتم برای خریدن عشق ولی در ابتدای ورودم روی كاغذی خواندم در غرفه هوس بازان عشق را به حراج گذاشته اند به قیمت نابودی پاك بازان

نوشته شده توسط محمد م در پنجشنبه هشتم شهریور 1386 ساعت 21:54 موضوع | لینک ثابت

زندگی یعنی چی ... !؟

نوشته شده توسط محمد م در پنجشنبه هشتم شهریور 1386 ساعت 21:33 موضوع | لینک ثابت

خالی تر از سکوتم ، از نا سروده سرشار

حالا چه مانده از من ؟... یک مشت شعر بیمار

انبوهی از ترانه ، با یاد صبح روشن

اما... امید باطل... شب دائمی ست انگار

با تار و پود این شب باید غزل ببافم

وقتی که شکل خورشید ، نقشی ست روی دیوار

دیگر مجال گریه از درد عاشقی نیست

بار ترانه ها را از دوش عشق بردار

بوی لجن گرفته انبوه خاطراتم

دیروز: رنگ وحشت ، فردا: دوباره تکرار

وقتی به جرم پرواز باید قفس نشین شد

پرواز را پرنده ! دیگر به ذهن مسپار 1

شاید از ابتدا هم تقدیر من سفر بود

کوچی بدون مقصد از سرزمین پندار

از پوچ پوچ رویا ، تا پیچ پیچ کابوس

از شوق زنده بودن... تا خنده ای سرِ دار

نوشته شده توسط محمد م در پنجشنبه هشتم شهریور 1386 ساعت 21:6 موضوع | لینک ثابت

***عشق یعنی ذره ای از جنس نور

***عشق یعنی دیده ای بر هم زدن

***عشق یعنی در هوایش پر زدن

***عشق یعنی یک تمنا یک نیاز

***عشق یعنی عالمی راز و نیاز

***عشق یعنی اشتی در عمق جان

***عشق یعنی درد پیدا را نهان

***عشق یعنی سیب سرخی در قفس

***عشق یعنی دیدن یک همنفس

***عشق یعنی گفتگو با یک زبان

***عشق یعنی زندگی با یک روان

***عشق یعنی لحظه های بی قرار

***عشق یعنی یک نگاه و یک نفر

نوشته شده توسط محمد م در پنجشنبه هشتم شهریور 1386 ساعت 20:56 موضوع | لینک ثابت